BOPZ - informatie over gedwongen opname

De meeste opnames binnen Accare vinden plaats op basis van vrijwilligheid. Heel soms is een gedwongen opname nodig. Ook minderjarigen kunnen tegen hun wil of tegen de wil van hun ouders worden opgenomen. Een gedwongen opname wil zeggen dat uw kind verplicht wordt opgenomen in een kinder- en jeugdpsychiatrische kliniek. Ook als het zelf niet wil. Of als het zelf vindt dat het niet nodig is. Een gedwongen opname gebeurt niet zomaar.

Criteria voor gedwongen opname

  • er moet sprake zijn van een stoornis van de geestvermogens, bijvoorbeeld een psychiatrische stoornis;
  • deze stoornis moet gevaar veroorzaken voor de minderjarige zelf of voor de veiligheid van personen of goederen;
  • het gevaar kan alleen worden afgewend door opname in een psychiatrisch ziekenhuis;
  • de minderjarige en/of de ouders willen geen opname op vrijwillige basis.

Daarnaast geldt voor kinderen jonger dan 12 jaar

  • als de ouders geen opname willen;
  • als de ouders het onderling oneens zijn over de noodzaak van opname.

Daarnaast geldt voor jongeren van 12 tot 18 jaar

  • als de ouders een opname willen, maar de jongere wil zelf niet;
  • als de jongere zelf wel opgenomen wil worden, maar één van de ouders of beide ouders wil(len) geen opname;
  • als zowel de jongere zelf als ook één van beide of beide ouders geen opname willen.

Wanneer kun je gedwongen worden opgenomen?

In Nederland kun je alleen gedwongen worden opgenomen als je een (door een psychiater vastgestelde) psychiatrische stoornis hebt en er als gevolg daarvan sprake is van (dreigend) gevaar voor jezelf of anderen. Bijvoorbeeld, omdat je de hardnekkige wens hebt om dood te willen zijn en bijpassende plannen hebt, of anderen ernstig letsel zal toebrengen, of wanneer je jezelf ernstig verwaarloost.
Er wordt altijd eerst geprobeerd de situatie op een andere manier op te lossen. Maar als dat echt niet lukt en uw kind wil zich niet laten opnemen, dan is het mogelijk dat het gedwongen opgenomen wordt. Dit is geregeld in een wet, de Wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen, de BOPZ.

Wat betekent een gedwongen opname?

Een gedwongen opname betekent dat uw kind verplicht is om in de kliniek bij Accare te blijven. Dit is tijdelijk, totdat het gevaar is geweken.

Gedwongen opname volgens een rechterlijke machtiging (RM) of een inbewaringstelling (IBS)

Een gedwongen opname kan op twee manieren worden geregeld: opname via een rechterlijke machtiging (RM) of (als er sprake is van acuut gevaar) spoedopname via een inbewaringstelling (IBS).

Wat kan uw kind verwachten in de kliniek als het gedwongen wordt opgenomen?

1) Het krijgt een behandelplan

2) Het krijgt een dossier

3) Huisregels: Op de afdeling waar je verblijft, gelden huisregels; hiervan krijg je een kopie of ze hangen op de afdeling. Deze zijn bedoeld om de gang van zaken op de afdeling en de orde in het ziekenhuis te regelen, zoals de tijden waarop wordt gegeten, bedtijden, hoe om te gaan met alcohol en dergelijke. De huisregels gelden voor alle patiënten. Als er andere afspraken worden gemaakt met jou alleen dan komt dit in je behandelplan te staan.

4) Ook al komt het zeer zelden voor, slechts 1x per jaar terwijl we 400 kinderen per jaar opnemen, wij hebben richtlijnen als uw kind zich tegen de behandeling verzet

5) Beperking van vrijheden: Het voeren van telefoongesprekken, de ontvangst van post en bezoek en je bewegingsvrijheid mag worden beperkt. Dit kan alleen als het nadelige gevolgen heeft voor je gezondheid, voor de orde in het ziekenhuis of ter voorkoming van strafbare feiten. Je mag altijd bellen met de PVP, je advocaat, iemand van justitie of de inspecteur.

6) Er is een patiëntenvertrouwenspersoon (PVP): In de kliniek is een PVP. De PVP komt op voor jouw belangen en kan je helpen wanneer je ontevreden bent over je behandeling. Hij of zij kan je helpen om dit te bespreken met de behandelaar of de groepsleiding. Hij kan je ook helpen bij het indienen van een klacht.

7) Klachten: Accare heeft een klachtenregeling voor het geval iemand niet tevreden is over zijn of haar behandeling.

8) Verlof: Als het gevaar minder is geworden, kun je tijdelijk met verlof. Bijvoorbeeld door een avond of weekend naar huis te gaan. Dit verlof wordt verleend door de geneesheer-directeur van het ziekenhuis na advies van je behandelend psychiater. Het verlof mag maximaal 60 uur aaneensluitend duren. Als je een RM hebt, mag je twee keer per jaar langer met verlof: maximaal twee weken per keer. Je moet je dan wel aan de gemaakte afspraken houden, bijvoorbeeld je medicijnen blijven slikken. Als er tijdens het verlof weer een gevaarlijke situatie ontstaat, wordt je weer opgenomen.