Gevoeligheid voor beloning en straf bij jongeren met obesitas of anorexia nervosa

Vandaag promoveert Nienke Jonker bij de Rijksuniversiteit Groningen. Nienke onderzocht of individuele verschillen in gevoeligheid voor beloning en straf mogelijk een rol in spelen bij eetstoornissen. Zijn jongeren met obesitas vooral gevoelig voor beloning (bijvoorbeeld het belonende gevoel van lekker eten) en jongeren met anorexia nervosa juist voor straf (bijvoorbeeld dik worden)? Nienke voerde haar onderzoek uit bij onder meer Accare en werkte het eerste jaar van haar promotie bij ons.

Jonker toont aan dat er geen duidelijke rol voor beloning en strafgevoeligheid is bij obesitas. Daarentegen blijken jongeren met anorexia nervosa inderdaad meer gevoelig voor straf dan jongeren zonder eetstoornissen. Mogelijk helpt dit hen om het extreem lijngedrag vol te houden.

Daarnaast onderzocht Jonker of jongeren met anorexia nervosa de verleiding van eten relatief goed kunnen weerstaan doordat eten hun aandacht niet automatisch trekt. Dit blijkt inderdaad het geval. De aandacht van jongeren zonder eetstoornis werd automatisch getrokken door eten. Bij jongeren met anorexia nervosa die net aangemeld waren voor behandeling blijkt dit niet het geval. Ook tijdens de vervolgmeting een jaar later werd hun aandacht nog steeds niet getrokken door eten; hun eetstoornissymptomen waren wel sterk verminderd.

Mogelijk verklaart dit de terugval die jongeren met een eetstoornis soms hebben. Daarom is het belangrijk om te onderzoeken of het gebrek aan automatische aandacht voor eten deze jongeren kwetsbaar maakt voor een terugkeer van de eetstoornis en daarmee bijdraagt aan het chronische karakter van anorexia nervosa.

Lees het hele proefschrift:

Temptation and restraint: the role of reward and punishment sensitivity in anorexia nervosa, obesity, and unsuccessful dieting