Niet separeren is een keuze

Sinds Accare tien jaar geleden besloot dat dwang en drang in principe niet thuishoort in de behandeling, is het aantal keren dat een kind of jongere wordt vastgepakt, gefixeerd of gesepareerd extreem verminderd. De recente onafhankelijke audit bevestigt dat positieve beeld.

Jongere houdt zelf controle
‘Separeren doen we in principe niet meer,’ aldus kinder- en jeugdpsychiater Joost Waas. ‘Er zijn extreme situaties denkbaar waarin je echt geen andere oplossing ziet, maar dat is hooguit één of twee keer per jaar. Als je iemand vastpakt of separeert, neem je de controle als het ware van hem of haar over. Dat willen wij uit principe niet. Wij willen dat jongeren zelf controle houden en de keus maken om bijvoorbeeld even uit de situatie te lopen als ze boos worden. Daar is onze behandeling dus ook op gericht.’

Meer ambulant
Terugdringen van dwang en drang hangt nauw samen met de keus om meer ambulant te behandelen, zoveel mogelijk in de normale leefomgeving van kinderen en jongeren. Behandelingen zijn doelgerichter geworden en opnames worden slechts ingezet als kort onderdeel van een ambulant traject, waarbij de cliënt zoveel mogelijk de regie heeft over zijn eigen behandeling.

Joost Waas: ‘Als jongeren nu bij onze kliniek Intermezzo komen, is dat een veel bewustere keus van alle betrokkenen dan vroeger. Daardoor kun je dus ook beter bespreken wat de behandeldoelen zijn en welke mogelijkheden iemand heeft om zelf de controle te houden.’

Beleid op orde
In opdracht van de Inspectie voor de Volksgezondheid van het ministerie van VWS auditen de EKJP-instellingen (De Jutters, Curium, Karakter, Triversum, de Bascule, Yulius en Accare) elkaars klinieken en nemen ze het dwang- en drangbeleid onder de loep, aan de hand van het Toetsingskader Terugdringen separeren en afzonderen. Accare maakt niet alleen weinig gebruik van dwang en drang, maar heeft haar beleid hiervoor ook goed op orde, zo oordeelde de auditcommissie.