Eetstoornissen

Als de gedachten van een jongere worden beheerst door alles wat met eten, gewicht en figuur te maken heeft, dan kan hij of zij een eetstoornis hebben.

Wat is een eetstoornis?

Er zijn verschillende eetstoornissen:

  • Anorexia 
    Jongeren met anorexia wegen (veel) minder dan bij hun lengte en leeftijd past. Ze zijn heel erg bang om dik te worden. Ze denken dat ze veel te dik zijn of ontkennen de ernst van hun ondergewicht. Ze proberen zoveel mogelijk af te vallen. Hun oordeel over zichzelf wordt voor een groot deel bepaald door hoe ze denken over hun lichaam en gewicht.
  • Boulimia 
    Jongeren met boulimia hebben eetbuien. Ze proberen op een ongezonde manier hun gewicht onder controle te houden, door bijvoorbeeld overgeven, laxeren of extreem bewegen. Meestal zijn ze bang om dik te worden.
  • Eetstoornis NAO 
    Jongeren met NAO hebben een aantal kenmerken van anorexia of boulimia. Ze piekeren over eten, gewicht en hun lichaam. Meestal is hun eetpatroon verstoord, willen ze heel graag afvallen en zijn ze erg bang om dik te worden. Ze kunnen eetbuien hebben of op een ongezonde manier hun gewicht onder controle houden, door bijvoorbeeld over te geven, te laxeren of extreem te bewegen.
  • Eetbuistoornis 
    Jongeren met een eetbuistoornis hebben eetbuien. Ze compenseren de eetbui niet en daardoor hebben ze bijna altijd overgewicht. Ze maken zich zorgen over hun uiterlijk en gewicht. Hun oordeel over zichzelf wordt voor een groot deel bepaald door hoe ze denken over hun lichaam en gewicht.

Obesitas (overgewicht)
Jongeren met overgewicht kunnen ook bij Accare terecht. Te zwaar zijn is op zich geen eetstoornis. Wel hebben mensen die te zwaar zijn vaak een eetprobleem. Jongeren met veel overgewicht kunnen ook last hebben van bijvoorbeeld somberheid of onzekerheid. Het kan ook zijn dat ze gepest worden.

Wat is eraan te doen?

Samen met de jongere onderzoeken we hoe de problemen er bij hem of haar en bij het gezin uitzien. Een behandeling kan uit de volgende onderdelen bestaan:

  • Dieetmanagement 
    De jongere leert normaal met voedsel omgaan en regelmatig, voldoende en gevarieerd te eten. Het is de bedoeling dat hij of zij uiteindelijk niet meer lijnt of hongert, geen eetbuien meer heeft en niet meer compenseert door bijvoorbeeld te braken of laxeren.
  • Exposure 
    Onder begeleiding van een therapeut oefent de jongere stap voor stap met situaties die hij of zij nu uit angst vermijdt, zoals het eten van bepaalde producten of eten in gezelschap. Door veel te oefenen leert de jongere hoe hij of zij de angst kan overwinnen.
  • Individuele therapie of groepstherapie 
    De jongere denkt na over zijn of haar ideeën over eten, gewicht, figuur en zichzelf. Hij of zij onderzoekt of dat beeld ook klopt met de werkelijkheid en of er ook andere ideeën mogelijk zijn.

Passende behandeling

We kijken altijd welke behandeling het beste bij een jongere past. Voor de meeste behandelingen komen de jongeren naar de polikliniek toe. Een deel van de behandeling loopt via internet. Soms is tijdelijk intensievere behandeling nodig. Dan kan opname in een kliniek de beste oplossing zijn. In de meeste gevallen is dit niet nodig.

Via www.99gram.nl kunnen jongeren ook anoniem behandeling krijgen.

Ouders of verzorgers

Ook ouders of verzorgers kunnen bij ons begeleiding krijgen. Op bijvoorbeeld ouderavonden krijgen zij voorlichting over de eetstoornis van hun zoon of dochter en leren ze hoe ze daarmee om moeten gaan. Ook kunnen ze ervaringen uitwisselen met andere ouders.

Onderzoek

We vinden het belangrijk om samen te werken met onderzoekers, zodat de behandeling steeds beter ontwikkeld kan worden. Het kan het zijn dat jongeren of ouders/verzorgers gevraagd wordt deel te nemen aan wetenschappelijk onderzoek. Bijvoorbeeld door het invullen van een vragenlijst. Deelname is altijd vrijwillig, wel of geen deelname aan onderzoek heeft geen invloed op de behandeling.

Wilt u meer weten over onderzoek? Kijk dan op de website van de Academische Werkplaats - Kennislijn Voedingsstoornissen, eetstoornissen en obesitas

wachttijdTransitie jeugdzorgAdvies